Znak Ruchu Światło-Życie

Jesteśmy wspólnotą Ruchu Światło-Życie, zwanego potocznie Oazą. Ruch ten został założony przez ks. Franciszka Blachnickiego. Jego zadaniem jest kształtowanie Nowego Człowieka – człowieka duchowego, który czerpie Światło z Pisma Świętego i wprowadza je w swoje Życie (więcej na temat Ruchu na www.oaza.pl ).
Oaza w naszej parafii powstała w 1997 r. z inicjatywy ks. Arkadiusza Kinela. Na początku do naszej wspólnoty należało kilkanaście osób, ale z biegiem czasu było nas coraz więcej, w najbardziej „tłustych latach” do oazy należało ok. 60 osób.
Chociaż nasz skład dość często się zmienia, trwamy do dziś. Obecnie jest nas kilkanaście osób, a naszym opiekunem jest ks. Piotr Dyduch.
Spotykamy się co piątek. Staramy się uczestniczyć we mszy świętej o godz. 18-stej, a następnie udajemy się do domu katechetycznego. Rozpoczynamy od spotkania ogólnego. Po wspólnej modlitwie jest czas na śpiew i dzielenie się najważniejszymi bieżącymi informacjami. Następnie spotykamy się w małych grupach. Podzielone są one wg wieku, ale przede wszystkim w zależności od stopnia przeżytych rekolekcji. Obecnie mamy grupę przed stopniem podstawowym Oazy Nowego Życia, grupę przed drugim stopniem oraz osoby, które ukończyły formację podstawową.
Spotykając się w małych grupach, pod okiem animatora, rozważamy fragmenty Pisma Świętego i próbujemy je przekładać na własne życie.
Uwieńczeniem całorocznej formacji jest wyjazd na letnie, dwutygodniowe rekolekcje oazowe.
Zgodnie z założeniami księdza Blachnickiego, staramy się jak najbardziej angażować w życie parafii. Pełnimy posługę podczas mszy świętych młodzieżowych (w każdy pierwszy piątek miesiąca), przygotowujemy czuwania i przedstawienia w ciągu roku liturgicznego, pomagamy w organizacji akcji charytatywnych w naszej parafii (zbiórka pieniędzy podczas Dnia Papieskiego, rozprowadzanie zniczy czy świec Caritas).
Oczywiście znajdujemy też czas na wspólną zabawę. Tradycją stały się nasze ogniska na zakończenie roku szkolnego, spotkania np. z okazji „Andrzejek”, „Walentynek” lub zakończenia karnawału. Wspólnie z ministrantami i Dziećmi Maryi wyjeżdżamy też na różne wycieczki, zwłaszcza w góry.
Zapraszamy wszystkich chętnych do udziału w naszych spotkaniach – młodzież od pierwszej klasy gimnazjum w piątki, natomiast dzieci na spotkania Oazy Dzieci Bożych, które odbywają się w sobotę o godz. 11 w salkach katechetycznych.

Zakopane luty 2006 r.

Ognisko oazowe czerwiec 2005 r.

Światowe Dni Młodzieży w Kolonii – sierpień 2005r.


Założyciel Ruchu- ks. Franciszek Blachnicki. Urodził się 24 marca 1921 roku w Rybniku na Śląsku.
W czasie wojny był więźniem obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu.
W czasie pobytu na oddziale skazańców dokonało się nagłe, cudowne nawrócenie Franciszka Blachnickiego na osobową wiarę w Chrystusa, połączone z decyzją oddania życia na Jego służbę. Po zakończeniu wojny wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. Studiował na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskawszy magisterium z teologii, 25 czerwca 1950 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował kolejno w kilku parafiach diecezji katowickiej. W pracy duszpasterskiej zwracał szczególną uwagę na formowanie grup elitarnych. Wypracował metodę dziecięcych rekolekcji zamkniętych (Oaza Dzieci Bożych).
W 1963 roku ks. F. Blachnicki podjął na nowo prowadzenie rekolekcji oazowych. Metodę 15-dniowych rekolekcji przeżyciowych zastosował stopniowo do różnych grup młodzieży, dorosłych i całych rodzin. Praca formacyjna zapoczątkowana w oazie rekolekcyjnej, była kontynuowana w małej grupie w parafii. Ks. F. Blachnicki opracował potrzebne do niej pomoce. W ten sposób oazy rozwinęły się w ruch, zwany dziś Ruchem Światło-Życie.
10 grudnia 1981 roku ks. F. Blachnicki wyjechał do Rzymu. Tam zastał go stan wojenny. W roku 1982 osiadł w ośrodku polskim Marianum w Carlsbergu w RFN i rozpoczął organizowanie Międzynarodowego Centrum Ewangelizacji Światło-Życie.
Zmarł nagle w Carlsbergu 27 lutego 1987 roku.
Ks. F. Blachnicki jest ojcem duchowym dla Ruchu Światło-Życie i dla związanych z ruchem wspólnot życia konsekrowanego: żeńskiej – Instytutu Niepokalanej, Matki Kościoła, i męskiej – Wspólnoty Chrystusa Sługi.
Pozostawił bogaty dorobek naukowy, popularno-naukowy i ascetyczno-formacyjny (w tym wiele homilii konferencji w zapisie magnetofonowym).
17 lutego 1994 roku został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderem Odrodzenia Polski, 5 maja 1995 roku otrzymał pośmiertnie Krzyż Oświęcimski. 9 grudnia 1995 roku rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.
Swoje liczne talenty umysłu i serca, jakiś szczególny charyzmat, jakim obdarzył Go Bóg, oddał sprawie budowy Królestwa Bożego. Budował je modlitwą, apostolstwem, cierpieniem i budował z taką determinacją, że słusznie myślimy o Nim jako o ,,gwałtowniku” tego Królestwa (por. Mt 11, 12). Jan Paweł II (źródło: www.oaza.pl )